Krioterapia – jak często?

Krioterapia jest to leczenie bólu za pomocą zimna. Metoda ta, choć wywodzi się ze Starożytnego Egiptu, dopiero wiele tysięcy lat później doczekała się swoich entuzjastów. Wielu pacjentów zastanawia się jednak ile …

Jaki pistolet lakierniczy dla amatora wybrać?

Jaki pistolet lakierniczy na początek będzie najlepszy? Wydawać by się mogło, że zmiana koloru samochodu czy motoru możliwa jest tylko i wyłącznie w profesjonalnych warsztatach. Nic z tych rzeczy, a tego …

Jakie powierzchnie można poddać piaskowaniu?

Przygotowanie powierzchni do dalszego użytku jest niesamowicie ważne. Niezależnie od tego, w jaki sposób materiał ma zostać dalej wykorzystany, należy go do tego dostosować. Zazwyczaj obróbka nie kończy się po jednym …

człowiek

Zdrowie psychiczne dzieci, młodzieży i osób dorosłych jest bardzo ważne. Na samopoczucie oraz psychikę wpływa wiele czynników, do których należą predyspozycje genetyczne czy środowisko, w którym dana osoba dorasta. Problem zdrowia psychicznego bardzo często jest zaniedbywany w społeczeństwie. Nieustanne bagatelizowanie niektórych powtarzających się zachowań u dzieci i młodzieży może mieć wiele negatywnych konsekwencji. Jednym ze schorzeń, które jest głównie problemem wieku dziecięcego, są zaburzenia zachowania. To dolegliwość, która prowadzi do rozwijania się i utrwalania charakterystycznych zachowań u dzieci, które nie są akceptowalne w społeczeństwie. Wczesna konsultacja psychiatryczna daje szansę pacjentom na wdrożenie dopasowanego do potrzeb leczenia, a tym samym możliwość prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie. Co to są zaburzenia zachowania? Jak trafnie zdiagnozować oraz leczyć ten rodzaj zaburzenia?

Zaburzenia zachowania – co to jest?

Czym są zaburzenia zachowania? To dolegliwość, która pojawia się u dzieci w różnym wieku. Zaburzenie charakteryzuje się występowaniem u konkretnej osoby powtarzających się, trwałych i całkowicie nieadaptacyjnych wzorców zachowań, które dotyczy różnych sfer, między innymi:

  • nierespektowania praw innego człowieka,
  • nieprawidłowym i niezrozumiałym reagowaniem na sytuację,
  • nierespektowaniem norm, które są społecznie przyjęte dla osób w określonym wieku,
  • zbytnią impulsywnością czy też nadpobudliwością. 

 

Osoby, które zmagają się ze schorzeniem, bardzo często popadają w konflikt z prawem lub też borykają się z trudnościami w codziennym, normalnym funkcjonowaniu społecznym. Osoby zaburzone przez inne odbierane są jako aspołeczne, agresywne oraz buntownicze. Kto diagnozuje zaburzenia zachowania? Diagnoza schorzenia jest złożonym procesem, który wymaga konsultacji psychiatrycznej. Specjalista z dziedziny psychiatrii pomaga rozpoznać dolegliwość i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Przyczyny zaburzeń zachowania – co warto wiedzieć?

Zaburzenia zachowania są schorzeniem, które rozwija się głównie u dzieci. To dolegliwość, która prowadzi do znacznego obniżenia jakości życia pacjenta, a także utrudnienia w nawiązywaniu codziennych relacji i funkcjonowaniu według zasad społecznych.

Przyczyną zaburzeń zachowania jest kolaboracja kilku czynników lub bardzo silne działanie jednego z nich. Do rozwoju schorzenia prowadzi:

  • czynniki społeczne – osoba chora najczęściej dorasta w zdezorganizowanym społeczeństwie, które niekorzystnie wpływa na jego zdrowie psychiczne Dom, w którym dorasta dziecko, najczęściej przepełniony jest bardzo surową dyscypliną lub napięciem emocjonalnym i agresją ze strony opiekunów,
  • czynniki genetyczne – bardzo dużą rolę w rozwoju zaburzeń zachowania mają predyspozycje genetyczne. Występowanie zaburzeń psychicznych u rodziców bardzo często skutkuje rozwojem schorzeń natury psychicznej u dzieci,
  • czynniki neurofizjologiczne – w niektórych przypadkach zaburzenia zachowania mogą rozwijać się na skutek różnych medycznych dysfunkcji, które występują na płatach czołowych mózgu lub jego ciałku migdałowatym. W takim wypadku pacjent również odczuwa zaburzenia równowagi, które dodatkowo potęgują problem.

 Jak leczyć zaburzenia zachowania? – sposoby leczenia pacjentów 

Leczenie zaburzeń zachowania jest powolnym procesem. Metoda wychodzenia z zaburzenia jest ściśle dobierana do potrzeb pacjenta, dzięki czemu ma on szansę na w miarę szybkie przeprowadzenie procesu rekonwalescencji.

 

Leczenie zaburzeń zachowania u dzieci i młodzieży najczęściej opiera się o zastosowanie terapii poznawczo-behawioralnej oraz systemowej. W niektórych przypadkach zgodnie z zaleceniami lekarza psychiatry istnieje możliwość wdrożenia leczenia farmakologicznego, które jest przede wszystkim potrzebne przy redukowaniu objawów depresji czy zaburzeń lękowych. Kompleksowe działanie psychiatry, często w połączeniu z pracą psychoterapeuty daje szansę na powrót do prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie.